Maria'nın Yıldızları (öykü, Çitlembik Yayınları, 2005)

"Köyde akşamları hep serin bir rüzgar esiyor. Çok uzaktaki şehrin ışıkları görünüyor geceleri. Ve yıldızlar hep çok güzel, hep senin sevdiğin gibi görünüyorlar Maria, bana senin ismini getiriyorlar."

                                                                                            'Maria'nın Yıldızları' öyküsünden

"Şimdi yine otelin olduğu sokağın köşesini, sıvası dökülmüş sokağı seyrediyorum. Satırlarım, sayfalarım masaya yayılmış. Saçındaki beyazların güveniyle yanında konuşmak gibi değil, ama anlatamadıklarımı, konuşamadıklarımızı yazmaya çalıştım sana. Bunlar bir mektubun ruhuyla yazılmış cümleler; gittiğini kabullenirken, varlığını sürdürüyorlar." 

                                                                                                'Merhaba Anton' öyküsünden

"Kalktılar. Vestiyerden çantasını alırken, 'Defterler için lütfen beni bekleme hayatım...' dedi Nalan hanım. "Hiç gerek yok, ben annesiysem, sen de eşiydin...' Sessiz kaldı Nesrin. Nalan hanım'ın ceketini alırken, yerinden düşmüş ince,yün bir hırkayı geri astı ahşap vestiyere."

                                                                                                        'Defterler' öyküsünden